Nu moet ik even slikken. Dat krijg je ervan als je eigentijdse kunst in een historisch museum brengt. Maar er zullen waarschijnlijk heel wat bezoekers die nooit van Abramovic gehoord hebben naar de tentoonstelling komen.

Wat ís het verschil eigenlijk tussen Abramovic en Spuiten en Slikken van BNN? De tijd bijvoorbeeld. De montage is veel trager. Abramovic heeft de 4 uur durende performance teruggebracht naar 17 minuten video, maar nog verlopen de gebeurtenissen in een veel trager tempo. De setting is anders. Kijken naar een video op een tentoonstelling, oog in oog met de kunstenaar, is een andere ervaring dan televisie kijken in een huiskamer of via Uitzending gemist. Van role exchange (rolwisseling) is bij Spuiten en Slikken geen sprake. Er kwam geen prostituee naar de studio om het werk van Sophie Hilbrand over te nemen. Het werk is inmiddels bijna 35 jaar oud. In 1975 was prostitutie wettelijk verboden, men mocht geen ‘bordeel houden’ tot 2000. Abramovic was een van de eerste kunstenaars die het gevaar zocht, haar eigen lichaam op de proef stelde en tot thema van haar werk maakte. Zonder kunstenaars als zij was er misschien wel nooit een programma als Spuiten en Slikken geweest.

Nancy Kienholz en Lisa Jann van L.A .Louver Gallery in Venice, vlak bij Los Angeles, de eigenaar van het werk, kwamen naar Amsterdam. We keken of het enorme kunstwerk (zo’n 4 bij 14 meter) wel echt zou passen. Met Lisa en Nancy gingen we Amsterdam in om te kijken wat er veranderd was sinds Ed en Nancy midden jaren tachtig The Hoerengracht maakten in hun Berlijnse atelier. Nancy verbaasde zich over de betegelde peeskamers en over de modeontwerpers achter de vroegere bordeelramen. ‘What is Amsterdam doing with it’s Red Light District?’ We dineerden met Ad Petersen, vroegere conservator van het Stedelijk en vriend van de Kienholzen met Onno Hooymeijer, een Amsterdamse kunstenaar die Ed en Nancy hielp met het verzamelen van spullen voor The Hoerengracht.

Voor The National Gallery was samenwerking met een museum in de stad die de inspiratie was geweest voor het werk aanlokkelijk. Colin Wiggins en ik schreven essays voor de catalogus. Nancy kwam nog een keer naar Amsterdam voor opnamen voor een documentaire over wat er nu gaande is op de Wallen.

Voor het Amsterdams Historisch Museum is het erg interessant om juist nu The Hoerengracht naar Amsterdam te halen. ‘Handen af van de Wallen’ staat op veel posters die achter de ramen van bordelen en cafés hangen. De gemeente is het project 1012 begonnen. Al vaker hebben de bestuurders van Amsterdam geprobeerd om prostitutie aan te pakken of te verplaatsen. Maar nog nooit eerder kwamen kunstenaars daarvoor in de plaats. Daar zal het onder andere over gaan op de bovenverdieping van de tentoonstelling.